We besloten vandaag vroeg een camping op te zoeken en de middag in de zon door te brengen. We zaten nog geen uur toen naast ons een campervan parkeerde zoals je deze hier meer ziet: een soort grote personenauto waar achter de voorstoelen een bed kan worden uitgeklapt. Meer luxe heeft de camper niet en meer heb je eigenlijk ook niet nodig: de campings hier zijn zonder uitzondering schoon, goed voorzien van sanitaire ruimtes en ook zijn er altijd keukens en huiskamers waar door iedereen gebruik van kan worden gemaakt.
Uit de wagen klommen drie jongeren. Eén van hen bleek een Ier en hij vatte de rit als volgt samen:
“We came around the corner of a mountain and, Jesus Christ, I saw a lake as big as an ocean. It went on and on and on. Everywhere surrounded by mountains, covered with snow…then I turned around a corner and there was another lake…It was at least as big as the other one….I love this country.”
Die meren waren lake Wanaka en lake Hamea. Het zijn niet de grootste meren van Nieuw Zeeland, maar die Ier vatte de schoonheid goed samen: diepblauwe meren, tegen een achtergrond van een bergketen, bedekt met sneeuw en ijs. Bedenk overigens dat we ons nog geen uur eerder aan het strand bevonden, met uitzicht over de Stille Oceaan...
De rit vanuit Haast voerde ons direct de bergen in. Deze bergpas is minder spectaculair dan Arthurs pass, wat betreft de klimpartijen en afdalingen, maar de omgeving is minstens ze mooi. We zijn verschillende keren gestopt om naar een waterval te wandelen of om een snelstromende beek te bekijken. De weg voerde ons ook door veel bos. Steeds weer die wonderlijke bomen en metershoge varens.
Na een korte rit van een kleine 145 km, kwamen we in Wanaka. Hier hebben we eerst Stuart Landborough’s puzzling world aangedaan. Belangrijkste onderdeel, wat ons betreft, is een uitgebreid labyrinth. In dit complexe stelsel van gangen en trappen, moesten we onze weg zien te vinden. Met ons vele anderen. Grappig was dat iedereen bezig was om op zijn of haar eigen manier positie te bepalen en de weg te vinden. Sommigen leken dit vrij snel te doen, anderen bleven we steeds op hetzelfde punt tegenkomen, steeds wanhopiger. De andere onderdelen van deze puzzelwereld bleken minder interessant, dus na een korte lunch vertrokken we weer.
Wanaka ligt aan de kop van het meer. Het heeft van hieruit een prachtig uitzicht over het water en de verschillende bergketens die het water omringen. De camping lag even tegen de helling op, zodat we vanuit de camper ook weer konden genieten van hetzelfde uitzicht. De zon scheen, de vogels floten, we hebben onze stoelen naast de camper gezet en besloten onze ontdekkingsreis even te onderbreken voor een luie, lekker nietsmeerdoen-middag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten