Nog even terug naar woensdag…we waren een beetje chagrijnig geworden van de Fransen om ons heen en de drukte op de camping. Die drukte stelde nog niets voor toen het 16.00 uur was geworden; kleine en grote bedrijfswagens denderden het terrein op. Het bleek dat werklui die werken aan het herstel van Christchurch in de directe omgeving van de stad op campings en in hotels en motels zijn ondergebracht. Zo ook dus op de camping waar wij stonden. Nou ja, het is niet anders.
Petra belde gelukkig met de vraag of we die avond zin hadden om mee te gaan naar een quiz-night in de kroeg. Rugby-vriendin Whalley had een busje en daar konden de dames ons mee op komen halen. Deze quiz-nights zijn erg populair; de opkomst is groot en het enthousiasme groot. Veelal één keer per week gehouden in de plaatselijke kroeg; dit keer in het nabijgelegen Belfast. “Smelfast”in de volksmond geheten en daar kwamen we achter op het moment dat we het busje uitstapten. De nabijgelegen vleesverwerkingsfabriek stonk als een open wond; wát een vieze lucht ! Eenmaal binnen in de kroeg kregen we een tafeltje toegewezen en onder de naam “Dutchies and one” gingen we als team de strijd aan met zo’n vijftiental andere teams. De quiz bestaat uit 8 rondes met elk 10 vragen. Elke ronde heeft ’n thema: geschiedenis, ditjes en datjes, knowhow, film etc., dit alles op een groot t.v. scherm gepresenteerd. Aan het eind van elke ronde verschijnt een omschrijving van een gebeurtenis of persoon die per ronde makkelijker wordt. Raad je het in ronde 10 dan krijg je 10 bonuspunten, raad je het in ronde 2 dan krijg je 2 bonuspunten. In ronde 2 wordt het onderwerp je dan al bijna cadeau gegeven. De briefjes met daarop de team-antwoorden van elke ronde worden doorgegeven aan het team aan het tafeltje naast je zodat elk team de antwoorden van een ander team nakijkt. Uiteindelijk haalt de quiz-master ze weer op voor de uiteindelijke score van de avond. Aan het eind van de quiz nog een “raden maar”: Hoe oud zou Koning Henry V zijn als hij nu nog geleefd had ? Degeen die het beste gokt krijgt een kleinigheid. Tussen de vragen door heb je genoeg tijd om met elkaar te kletsen en/of te eten; prima dus voor “socializing”! Rond 21.00 was het quizzen klaar: een ieder moet immers de volgende morgen weer vroeg op ! Hoewel als laatste geëindigd speelden we het toch klaar om een poedelprijs van 20 dollar te winnen; volgende week woensdagavond in de kroeg te verzilveren ! We verheugen ons zeer !
Nu toch echt donderdag……….
Met de gedachte dat Koen hier al jarig is en in Nederland nog niet, staan we op. De dag is al vroeg begonnen met alle werklui die vanaf 6.00 uur het terrein alweer afrijden, in gezelschap overigens van de nodige campers. Het zonnetje geeft al heel wat warmte af; het belooft een stralende dag te worden. Echt tijd voor museumbezoek ! Het museum van Christchurch ligt net buiten het afgesloten gebied dat op 22 februari j.l. door de aardbeving is getroffen. Het museum is pas sinds 1 september weer open voor bezoekers. Het blijkt een heel mooi museum met voor elk wat wils. In diverse vitrines echter kaartjes waarop staat dat één of meerdere voorwerpen niet tentoongesteld staan ivm schade door de aardbeving.
Het pand tegenover het museum lijkt zwaar getroffen; muren worden gestut, een torentje staat op straat naast het pand. We lopen een eind langs de hekken van de afgezette stad; de sfeer is sereen en ondanks de werkzaamheden die we in de verte zien, heerst er een bijna onnatuurlijke rust. We zijn erg onder de indruk van wat we zien; de gebouwen waarin duidelijk niet meer geleefd en gewerkt wordt lijken een decor uit een film. Wat een triest lot voor die mooie stad die het duidelijk geweest moet zijn. Maar er wordt zichtbaar keihard gewerkt om het weer tot die stad te maken. Ondertussen blijft de stad eromheen levend genoeg; achter het museum bevindt zich een prachtig en groot wandelpark, waarin alle mogelijke bomen en bloemen aan het uitlopen zijn. Heerlijk dat voorjaar ! In de zon is het inmiddels een genoeglijke 25 graden.
Petra en Vincent bellen….ze zijn vanmiddag vrij en we kunnen samen iets gaan doen. Gekozen wordt voor het “Arctic Centre”; een museum gericht op de Zuidpool. Nadat we een prijs hebben betaald waarbij Opa waarschijnlijk al direct rechtsomkeert was gegaan, krijgen we toegang tot o.a. een ruimte waarin het landschap van de Zuidpool is nagebootst. We krijgen beschermende kleding aan en mbv een windturbine laat men dan de temperatuur zakken tot -18 graden. De ruimte wordt ijzig koud en we vragen ons echt af wat we hier doen terwijl het buiten ’s zomers warm is. Na 5 minuten gaat de turbine uit en ontdooien we weer langzaam. Voor een rit met soort werkwagens die men inzet op de pool, moeten we weer naar buiten. Daar nemen we plaats in het binnenste van een soort tank, snoeren we ons vast in een riem en houden ons vast aan lussen als de werkwagen zich naar een ruig terrein begeeft waar het zigzaggend, door het water en over steile heuveltjes op en neer rijdt. Bij ons zitten een moeder en haar kind. Het kind schreeuwt de hele boel bij elkaar; volgens Erik het enige dat wat spanning gaf aan de rit. Een 4D film lijkt nog wat afleiding te gaan geven, maar als op een gegeven moment de waterspetters die de zaal in worden gesproeid, voorspelbaar worden, hebben we het wel gezien.
We gaan met Petra en Vincent richting Kaiapo naar het wekelijkse touch-toernooi van beiden. Net als de quiz-night is dat een wekelijks terugkerend iets wat vroeg in de avond wordt gehouden en waar iedereen aan mee doet. Het dorp lijkt uit te lopen en we zien een grote verscheidenheid aan teams, zelfs groepjes kinderen spelen naast de spellijnen touch-rugby, terwijl hun ouders (pa, ma, met of zonder overgewicht) op het veld aan het rugbyen zijn. Gewoon voor de lol ! Na afloop eten we nog gezellig bij Vincent en Petra en zoeken dan onze weg weer terug naar de camping in Christchurch. We hebben een heerlijke dag achter de rug.
Koen, het was een fijne dag om jarig te zijn ! Hieperdepiep Hoera !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten