Vanuit Oamaru zijn we doorgereden naar Dunedin. De weg volgt grotendeels de kustlijn, wat op zijn tijd een spectaculair uitzicht gaf. Het weer was mistig, maar opeens kon de zon vol doorbreken.
Nieuw Zeeland, het zuidereiland, kent geen snelwegen. Het overgrote deel van de wegen is tweebaans. De kwaliteit van de weg is niet bijzonder. Gaten in de weg en openliggende putdeksels zijn we al verschillende keren tegengekomen. Niemand maakt zich hier druk om. De mensen rijden rustig en hebben geen haast. De meeste auto's zijn Japans. Europese merken kom je weinig tegen, soms een citroen of een enkele bmw. Andere Europese merken zijn rariteiten. Alhoewel de Japanse en Koreaanse merken de overhand hebben, het land zich alom druk maakt om het milieu, is de prius en de honda hybride zeldzaam. De auto's zijn hier duidelijk gebruiksvoorwerpen, geen statussymbool. Auto's zijn vaak wat ouder met de nodige butsen en deuken.
O ja, men rijdt links.
Wat vandaag ook opviel. Momenteel is het wereldkapioenschap rugby bezig in Nieuw Zeeland. Het NZ-nationale team, de all blacks, zijn razend populair. In het hele land wapperen de zwarte vlaggen van de All Blacks, auto's zijn versierd met deze vlaggen en iedere kroeg laat de wedstrijden op een groot scherm zien. Het is met de All Blacks een beetje zoals met het Oranje team met voetballen: razend populair, alom aangewezen als kanshebber, maar nooit een toernooi winnen: de laatste wereldbeker van de All Blacks is van 1987! Maar goed, men blijft hopen en geloven, zoals een echt gelover betaamt.
Onderweg zijn we afgeslagen naar een strand waar de zgn. Boulders liggen. Dit zijn enorme stenen, manshoog met een wonderlijk zuivere ronde vorm. Enorme voetballen eigenlijk. Niemand weet waarom ze precies hier (en nergens anders) liggen. Ze zijn 65 miljoen jaar oud en omgeven door raadsels en mythen. De mist die in flarden vanuit zee het land opkwam en de zon die zo nu en dan in brede banen door het luchtdek heen brak, paste prachtig in de hele atmosfeer.
Na de Boulders sloegen we nog even af naar Shag point. Via een smalle landweg hoog boven de zee, hij ging uiteindelijk over in een rotsig zandpad, kwamen we bij een oude mijn terecht. Deze mijn (geen idee wat hier werd gedolven) ligt pal aan de zee. Het is een rotsachtige kust en hier verzamelen zich zeehonden en pinguins. Die hebben we dus bekeken.
Dunedin bleek een erg leuke stad te zijn. De stad ligt in de heuvels aan de kust. De wegen in de stad zijn erg steil. In de benedenstad bleken een sfeervol centrum en een mooi museum over de Maori-cultuur. We hebben hier uitgebreid lopen slenteren, op een terras gezeten en geluncht, kortom, we hebben vakantie gevierd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten